خانه » همه » مذهبی » راه های درمان نگاه!

راه های درمان نگاه!


در جامعه غرب فاجعه

بزرگی رخ داد که زن به «توپی شهوانی» تبدیل شد که هر لحظه میان نگاه شهوانی هزاران

مرد شهوت ران دست به دست می گردد. (اسلام و ارضای غریزی جنسی، محمدرضا امین زاده،

انتشارات در راه حق، 1377، ج1، ص7) این فرهنگ ناروا کم کم در جامعه های دیگر از

جمله جامعه اسلامی نیز نفوذ کرده است به گونه ای که چشم چرانی به صورت یک بیماری

برای عده ای درآمده است که گاه درمان آن مشکل می نماید در این نوشتار، به صورت

اختصار به دنبال این مطلب هستیم که چگونه چشم چرانی و نظربازی را باید درمان کرد.


 




1. دوری از صحنه های محرک زا


انسانها خصوصا جوان

برای گرفتار نشدن به دام چشم چرانی از انواع محرک ها و تهیج ها دوری کنند، تماشای

صحنه های تحریک آمیز مانند فیلم و عکس، خواندن داستان های تهییج کننده و برخوردهای

آزاد و بی حد و مرز دختر و پسر زمینه چشم چرانی و نظربازی را فراهم می کند (ر.ک

مجله صباح، 2و3، 1381، ص46، ارضای غریزه جنسی، همان، نقص ص 5)، برای گرفتار شدن و

یا ادامه نیافتن نظربازی از چنان صحنه هایی پرهیز شود.


 




2. بستن چشم


چشم اگر آزاد هر صحنه

را دید، با انتقال آن به مغز و دل، مرتب قوه شهوانی انسان را تحریک می کند که به

نگاه خویش ادامه دهد. دومین گام در مسیر درمان چشم بازی این است که در حد امکان از

دیدن چهره زنان و صحنه های محرک بدن زن پرهیز شود خود نگاه نکردن و یا کم نگاه کردن

زمینه ترک این عادت شوم را فراهم می کند.


لذا قرآن کریم می فرماید: «قل

للمؤمنین یغضوا من ابصارهم و یحفظوا فروجهم ذلک ازکی لهم إن الله خبیر بما یصنعون ×

و قل للمؤمنات یَغْضُضْنَ من ابصارهن و یحفظن فروجهن و لایبدین زینتَهُنّ الا ما

ظهر منها
؛ به مؤمنان بگو چشم های خود را (از نگاه به نامحرمان) فرو گیرند و

عفاف خود را حفظ کنند این برای آنان پاکیزه تر است. خداوند از آن چه انجام می دهند

آگاه است و به زنان با ایمان بگو چشم های خودرا (از نگاه هوس آلود) فروگیرند و

دامان خویش را حفظ کنند و زینت خود را، جز آن مقدار که نمایان است آشکارننمایند».
[1]

در این آیه به صراحت دستور داده شده که زن و مرد از نگاه های هوس آلود پرهیز

نمایند. خالی از لطف نیست که شأن نزول این آیه را ذکر کنیم.


در شأن نزول آیه فوق از امام باقر(ع)

‌نقل شده است که: جوانی از انصار در مسیر خود با زنی رو به رو شد جهره آن زن، نظر

آن جوان را به خود جلب کرد و چشم خود را به او دوخت هنگام یکه زن گذشت جوان همچنان

با چشمان خود او را بدرقه می کرد در حالی که راه خود را ادامه می داد تا این که

وارد کوچه تنگی شد و باز همچنان به پشت سر خود نگاه می کرد ناگهان صورتش به دیوار

خورد و تیزی استخوان یا قطعه شیشه ای که در دیوار بود صورتش را شکافت! هنگامی که زن

گذشت (و از چشم او ناپدید شد) جوان به خود آمد ودید خوناز صورتش جاری است و به لباس

و سینه اش ریخته! (سخت ناراحت شد) با خود گفت به خدا سوگند من خدمت پیامبر(ص) می

روم و این ماجرا را بازگو می کنم، هنگامی که چشم رسول خدا(ص) به او افتاد، فرمود چه

شده است؟ جوان ماجرا را نقل کرد، دراین هنگام آیه فوق نازل شد
[2]،

علی(ع) نیز فرمود: «نعم صارِفُ الشهوات غَضُّ الابصار؛ چشم پوشی از نگاه

بهترین عامل بازداری از شهوت است.»
[3]


برای کنترل نگاه حتی خوب است از نگاه

به لباس زیر زنان پرهیز شود: «فإن قَدَرتْ أن لاتَنْظُر الی ثَوبِ المرأةِ التی

لاتحلُّ لک فَافْعل
؛ اگر توان داری به جامه زنی که برای تو حلال نیست نگاه

نکنی، نگاه نکن».
[4]

 




3. توجه به زیان های دنیوی و

آخرتی نگاه


در بخش ضررهای روانی و اجتماعی نگاه،

زیان های این عادت زشت بیان شد که چشم چرانی عامل ناراحتی اعصاب و حسرت دائمی است







[5]
و سبب

تهییج شهوات و ورود در محرمات و فساد می شود.
[6]


و در زیان اخروی آن همین بس که رسول

خدا(ص) فرمود: «هر کس چشم را از نگاه حرام و هوس آلود پر کند خداوند در روز قیامت

آن را از آتش پر می نماید، مگر توبه کند و ازن راه (نادرست) باز گردد.»
[7]

و به قول یکی از نویسندگان: «نگاه به نامحرم در این دنیا نیز با شعله ور شدن آتش

شهوت انسان را در فساد و تباهی غوطه ور می سازد.»
[8]

انسان عاقل به این زیانها توجه کند از نگاه حرام و چشم بازی پرهیز می کند.


 




4. توجه به فوائد ترک گناه


به همان اندازه که

نگاه به نامحرم و چشم چرانی ضرر و زیان دارد، بیشتر از آن چشم پوشی و نادیدن صحنه

های حرام، پاداش و ثواب دارد.


علی(ع) فرمود: «غُضّوا أبصارکم

تَرَوْنَ العَجَائِب
؛ چشم های خود را فرو بندید تا عجاب (عالم معنی) را مشاهده

کنید.»
[9]

و حضرت صادق(ع) فرمود: «من ترکها لله لا لغیره أعْقَبَهُ الله ایمانا یجد طعمه؛

کسی که نگاه (به نامحرم) را ترک گوید برای خدا نه غیر خدا بدنبالش خدا شیرینی ایمان

را به او می چشاند».
[10]

و قرآن هم می فرماید: «ذلک ازکی لهم؛ این (نگاه نکردن) پاکیزه تر است برای

آنان».
[11]


 




5. حاضر و ناظر دانستن خداوند


از علی(ع) سؤال شد که چگونه می توان

از حرام چشم فرو بست؟ در پاسخ فرمود: «بالخُمُودِ تَحْتَ سُلْطانِ المُطَّلعِ

علی سِتْرِک
؛ با اطاعت و فرمان برداری از سلطانی که مطلع بر اعمال مخفی توست».
[12]

از بهترین راه های چشم از حرام حاضر و ناظر دانستن ناظر آگاهی است که بر همه اعمال

آشکار و نهان ما احاطه دارد و از سر ضمیر، مطلع است و هم اوست که فردای قیامت

حسابرسی و حاکم است.


خداوند در قرآن می فرماید: «تَعلمُ

خائِنَة الاَعیُن؛ خدا از خیانت چشم ها آگاه است.» و در حدیثی در تفسیر آیه می

خوانیم: «منظور نگاهی است که شخص، در حال نگاه وانمود کند که نگاه نمی کند، خدا از

این نگاه (آلوده) نیز با خبر است.»
[13]


و در ضمن آیه که فرمان

به فرو بستن چشم ها داده می فرماید: «إن الله خبیر بما یصنعون؛ خداوند از

آنچه انجام می دهند آگاه است.» این جمله اشاره به این می تواند باشد که برای عمل

کردن به این دستور به این نکته توجه شود که خداوند از رفتار انسان خبر دارد.


 




6. راه حل دیگر


علی(ع) فرمود: «اذا

رأی أحدکم إمرأة تعجبه فلیأت أهله، فإنّ عند اهله مثل ما أری و لایجعلن للشیطان الی

قلبه سبیلا و لیصرف بصره عنها
؛ هر گاه یکی از شما زنی را دید که (جمال … ) او

شما را به تعجب وا داشت (و جذب کرد) پس نزد همسرش آید که همان را در او می یابد و

نباید (با نگاه و ادامه آن) برای شیطان بر خود راهی قرار دهد و باید چشم خود را از

آن برگرداند».


«فإن لم تکن له زوجة فلیصل رکعتین

و یحمد الله کثیرا و یصلی علی النبی و آله ثم یسأل الله من فضله فإنّه یبیحه له

برأفته ما یغنیه
؛ پس اگر همسری برای او نبود دو رکعت نماز گذارد و فراوان خدا

را ستایش کند و بر نبی و‌ آلش صلوات بفرستد آن گاه از فضل الهی درخواست کند (که

همسری نصیب او نماید) پس خداوند با مهربانی خود چیزی را برای او مباح می کند که بی

نیازش کند.»
[14]


 




7. نگاه نکنند تا نگاه نکنند!


بین رفتارهای انسان ها

و جز او عکس العمل های آن رابطه مستقیمی وجود دارد از جمله عکس العمل های مسائل

ناموسی است. اگر خدای نکرده کسی به ناموس کسی خیانت و اهانت کرد به ناموس او خیانت

و اهانت می شود، اگر کسی به ناموس دیگران با دید حرام و چشم چرانی نظر کرد، به

ناموس او به این دید نظر می شود. بزرگی می گفت: همسرم به من گفت تو در کوچه و

خیابان به ناموس دیگران نگاه و نظر نمی کند، گفتم: از کجا می دانی، گفت: چون هیچ

گاه نامحرم به من نگاه و نظر نمی کند. این مسأله هم در منابع دینی هم ریشه دارد.

 




پی نوشت ها:








[1]


.
نور،

آیات 30-31.








[2]


.
وسائل الشیعه، حر عاملی، ج 14، ص 139، بیروت؛ تفسیر نمونه،

مکارم شیرازی، دارالکتب الاسلامیه، 1370، ص 436.








[3]


.
محدی ری شهری، میزان الحکمه، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، ج 1، ص

72.








[4]


.
منتخب میزان الحکمه، ص 230، ح 2749.








[5]


.
میزان

الحکمه، همان، ج 10، ص 71.








[6]


.


همان، ج 10، ص 74.








[7]


.
همان، ج 10، ص 77.








[8]


.
آئین همسرداری، ابراهیم امینی، تهران، انتشارات اسلامی، 1377،

ص 281.








[9]


.
منتخب میزان الحکمه، ج 1، ص 504، ح 6137.








[10]


.
همان، ص

504، ح 6141.








[11]


.
نور، آیه

30.








[12]


.
میزان

الحکمه، همان، ج 10، ص 81، ح 20300 و ترجمه المیزان، ج 13، ص 6326








[13]


.
میزان

الحکمه، ج 10، ص 76.








[14]


.
منتخب

میزان الحکمه، ج 1، ص 505، ح 6146.

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد