نام اصلی ابوطالب

نام مشهور ابو طالب در تاریخ ابو طالب بوده است . و نام ابو لهب نیز ابولهب .
عرب نام افراد را به فرزندان و نام فرزندان را به پدران می شناختند .
و نام گذاری با پیشوند عبد مرسوم بود عبدالمطلب , عبدالمناف ، عبدالعزی و….
در برخی از منابع نام ابو طالب را عبد مناف و یا عمران و نام ابو لهب را عبدالعزی و یا مناف نامیدند .
این نام ها در عرب مرسوم و شایع بوده است و این نام ها مذموم نبوده است و بر این اساس عربهای مشرک نام بتان خود را لات و منات و مناف و عزی و… می نامیدند . اما پس از اسلام نامگذاری به نام بتان ممنوع اعلام شد .
ابن حجر عسقلانی در کتاب «الاصابه »در این باره گفته است:ابو طالب بن عبد المطلب که به کنیه اش مشهور گردیده، نامش بنابر مشهور عبد مناف است و برخی هم نام او را «عمران » گفته اند و حاکم گفته: «بیشتر گذشتگان بر این عقیده بوده اند که نام او همان کنیه او است»[1].اما او را به خاطر پسر بزرگش طالب، ابوطالب می گفته اند( ابوطالب یعنی پدر طالب). در حقیقت به خاطر رسوم اعراب این کنیه به ایشان داده شده بود.حضرت آیه الله سبحانی می فرمایند :گاهى گفته مى شود که نام او عمران است، چنانکه در زیارتنامه که مستحب است از دور خوانده شود، پیامبر را چنین خطاب مى کنیم: السلام على عمک عمران ابى طالب.(سلام بر عموی تو عمران).[2] [1] الاصابه ج 1 ص 115.[2] فروغ ابدیت، ج 1،ص
جهت مطالعه بیشتر :
فروغ ابدیت جعفر سبحانی
الصحیح من سیره النبی الاعظم ، جعفر مرتضی عاملی

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد