نسبت غش و صرع به پیامبر(ص)

1- پیامبر(ص) از جهت بشری انسانی است مثل سایر انسانها ( قل انما انا بشر مثلکم) که ممکن است گاهی کسالت و یا بیماری بر او عارض شود .
2- گزارشی از بیماری پیامبر اسلام(ص) در قبل و پس از بعثت پیامبر که منجر به صرع و غش و بیهوشی و … باشد در منابع تاریخی و روایی و تفسیری وجود ندارد.
3- در صورت اثبات بیماری غش و صرع و بیهوشی ، در قبل از بعثت و پس از بعثت ، خود نقص و نقصان برای نبوت و امامت محسوب می شود و اصل رسالت و اثبات و حی و نزول فرشتگان و جبرییل و احتمال تسلط شیطان و … بر پیامبر مطرح می شود که با اصل نبوت سازگاری ندارد .
4- اتهام بیماری غش و صرع و …. در کنار اتهام جنون و سحر و ساحری و شاعری از طرف یهود و مشرکان به پیامبر مطرح می شد که قرآن صراحتا با آنها مقابله و ساحت پیامبر(ص) را از هر گونه عیب و ایرادی مبرا دانست .
5- اگر بر فرض ضعیفی گزارشی از بیماری منجر به صرع و غش و … در منابع تاریخی وجود داشته باشد از اسراییلیات است که نباید به آنها توجه کرد .

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد