درد مرگ در شهادت

درد مرگ که از آن با عنوان «سکرات الموت» یاد می شود امری تکوینی است که در هنگام جداشدن روح از بدن رخ می دهد ولی خداوند متعال این درد را برای برخی بندگان صالح و مؤمن، از جمله شهدا و کسانی که در در جهاد فی سبیل الله به مقام رفیع شهادت نائل می شوند. همچنین درباره فضلیت و پاداش جهاد، شهادت و مقام شهدا از جمله شفاعت آنان، احادیث زیادی در منابع معتبر شیعی وارد شده است ولی حدیث مورد اشاره فقط در کتاب «کنزالعمال فی سنن الأقوال و الأفعال» اثر علاء الدین علی بن حسام الدین ابن قاضی خان القادری مشهور به متقی هندی، از منابع اهل سنت، ذکر شده است.
متن کامل روایت مورد نظر چنین است:
«الشهید لا یجد مس القتل إلا کما یجد أحدکم مس القرصة یقرصها.» (1) و در حدیث دیگری بدون کلمه «یقرصها» وارد شده است.
شهید درد کشته شدن را احساس نمی کند، مگر در حدّی که یکی از شما پوست دست خود را بین دو انگشت فشار دهد.
محتوا و فحوای این حدیث با احادیث معتبر زیادی درباره آسان بودن مرگ مؤمن سازگاری دارد چرا که در برخی روایات، قبض روح مؤمن و نحوه‌ی انتقال او از این دنیا به دنیای دیگر به بوئیدن گل، (2) استحمام و رها شدن از پلیدی‌ها، انتقال از زندان به قصر، بیرون آوردن لباس چرکین و رها شدن از غل و زنجیر تشبیه شده است. (3)
کتاب کنزالعمال مورد توجه علمای اهل سنت و شیعه بوده و دارای منزلت والایى است و همه علماى بزرگ نیز به آن توجه کرده و از آن بهره برده اند.
پی نوشت:
(1) کنز العمال، ج4، باب پنجم، ص 398، ح 11102 و 11103.
(2) شیخ طوسی، امامی، ج 2، ص 29.
(3) شیخ صدوق، معانی الاخبار، ص 289- 290

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد